Van Dick Herberts, oud-speler van Vitesse, ontving de redactie van arnhem4ever de volgende bijdrage over Arie de Jongste, oud-bestuurslid. Wij zijn de heer Herberts bijzonder dankbaar voor deze bijdrage.
"Vitesse levensloop" Arie de Jongste.
Arie de Jongste maakte al in 1913 kennis met Vitesse.
"In 1913", zo vertelde mij indertijd Arie de Jongste, "was ik 10 jaar en Rotterdammer van geboorte hoorde ik toen al van Vitesse. Want in die tijd speelde Sparta om de Nederlandse voetbalbeker in de finale tegen Vitesse".
Hij trok met kornuiten op naar de eerste wedstrijd van Sparta in Arnhem tegen Vitesse op Klarenbeek, die de Roterdammers met 2-1 wonnen. Maar qua spel herinnerde hij zich was Vitesse toen beter en de Spartanen hadden geluk dat zowel Staal (later oud-voorzitter) als Just Gobel (de vermaarde Vitesse-doelman) een penalty misten. De winst ging mee naar Rotterdam. In de return in Rotterdam wonnen de Spartanen wederom met 2-1 en werden dus bekerwinnaar.
In 1918 kwam de Jongste in Arnhem terecht en ging daar wonen. Geen wonder dat hij zich Vitesse herinnerde en daar de eerste contacten mee legde. Hij ontmoette Cor van Pernis, ook een van de bekende Vitesse coryfeeen, vooral op bestuurlijk en organisatorisch clubgebied, en die introduceerde hem bij Vitesse. Het zou het begin worden van meer dan 40 jaar lidmaatschap bij de Arnhemse geelzwarten. Hij zou toen aan zijn dood, in het seizoen 1959-1960, bij Vitesse lid blijven.
Een uitspraak van hem: "Sparta was mijn kalverliefde, Vitesse mijn echte liefde".
De Jongste 's lidmaatschap beperkte zich in eerste instantie niet alleen om het voetballen of de sport op zich, maar hij wist zich in de loop van de jaren te realiseren hoe belangrijk het is in een goede vereniging te zijn, uitte zich steeds met respect tot allen die leiding gaven en zich inspanden om de club prestige te geven. Veel voetbalvreugd heeft hij meegemaakt, zo stelde hij eens, ook voetballeed, maar bovenal deed hem de vriendschap die hij van tal van Vitessenaren heeft mogen ontvangen heel goed.
Hij leefde met het wel en wee van Vitesse altijd mee, hoewel hij geen speler is geweest die tot de hogere elftallen doordong. Maar wel een uitstekend doorsnee lid die we op enkele groepsfoto's tegenkomen zoals b.v. in 1937 op Oud Monnikenhuize, naast Vitesse autoriteiten als Jacq. Hoogveld, secretaris Harry Bolderdijk, Jan Herberts, Dorus Wijlhuizen e.a.
(2
Op oudere leeftijd voelde hij zich ook geroepen om mede leiding aan de club te geven.
Het bestuur benaderde hem om zich voor een functie beschikbaar te stellen in de loop van het seizoen 1950-51 en hij stemde daarin toe. Tijdens de algemene ledenvergadering van vrijdag 27 augustus 1951 werd hij met algemene stemmen gekozen. Het bestuur onder aanvoering van Henk Hoolboom en secretaris Cees Meeuwsen besloot in dat seizoen tot uitbreiding van het Vitesse bestuur van zeven naar elf leden, ook met het zicht op de viering van het 60 jarig bestaan in 1952.
Arie de Jongste werd vice-voorzitter en de totale samenstelling van het bestuur werd toen: H.P. Hoolboom, voorzitter; Arie de Jongste , vice voorzitter; Cees Meeuwsen secretaris; Henk Lammers, 2e secr.; Hein Jansen, 1e penningmeester; Bob van Berge Henegouwen, 2e penningm.; commissarissen: Henk Daaleman, Jan Herberts, Gerrit Horsten, Harry Lowenstein en Cor van Pernis. Zo zat Arie aan de groene tafel met van Pernis, die hem in 1919 bij Vitesse had geintroduceerd.
Hij was ook een geschikte figuur voor dit vice presidentschap. Een man waarmee men als het ware voor de dag kon komen, welbespraakt, beheerst, gedegen en aimable.
Tijdens de viering van het 60 jarig bestaan kreeg zo elk bestuurslid wel zitting in een of andere commissie en voor de Jongste waren weggelegd die voor de algehele representatie, de sociale commissie (de beroemde pakjes dag voor Arnhems behoeftigen, ouderen en kinderen), en de reunisten commissie.
Zoals men weet is dat 60 jarig bestaan in alle opzichten een grandioos feest geworden.
Vitesse maakte in deze periode prachtige seizoenen door met als toppunt in 1953 het kampioenschap van de eerste klasse B en de daaropvolgende competitie met Sparta, Eindhoven en RCH om het kampioenschap van Nederland. Monnikenhuize was voor deze drie thuiswedstrijden steeds uitverkocht. Ook de competitie daarop ging het uitstekend.
Ik maakte de Jongste vaak als elftalbegeleider mee en waardeerde hem zeer. Zoals aangehaald voetbalvreugd , maar ook voetballeed, zoals bij de afbraak van het eerste elftal in seizoen 1954-55, toen de ploeg, door vertrek van zeven spelers naar het toenmalig wilde voetbal, geheel opnieuw moest worden opgebouwd.
(3.
De Jongste werd in 1953 als opvolger van Mr,. Fr. Couvee voorzitter van de Reunistenvereniging Vitesse, en maakte verder deel uit van de redactiecommissie van het Vitesse Nieuws. Hij had zitting in de ballotage commissie, die nieuwe leden aanmeldingen bekeek. Hij was daarvan secretaris. Door de voortdurende stroom van aanmeldingen voor de vereniging (vooral jeugdleden) bezorgde dat deze commissie handen vol werk. Zo werden o.m. in enkele seizoenen steeds meer dan 100 leden aangenomen, zo was Vitesse in trek als voetbalvereniging.
Aan het einde van het seizoen 1956-1957 stelde hij zich niet meer herkiesbaar als bestuurslid. Voornamelijk als gevolg van zijn gezondheidstoestand gaf hij er de voorkeur aan af te treden. Wel nam hij nog zitting in de kascommissie. Op de Algemene ledenvergadering in 1957 werd in zijn plaats als tweede voorzitter de heer H. Menting sr. gekozen.
"Het Vitesse-nieuws" van juli-aug. 1957 schreef over deze algemene vergadering o.m.:
"Het terugtreden van de heer de Jongste ging niet met een bedankje zonder meer gepaard. Arie, wiens naam inmiddels zo'n veertig jaar in de ledenlijst van Vitesse voorkomt, werd onder luid applaus verheven tot lid van verdienste. Hij nam daarop het woord om de jongeren te vertellen hoeveel genoegen hij vroeger in en door de vereniging had beleefd en dat hij daarvoor in ruil jarenlang zijn organisatorsche krachten aan de vereniging had gegeven. De laatste taak, die hij achter de bestuurtstafel volbracht, was het gebruikmaken van het recht namens het bestuur de vergadering voor te stellen zijn voorzitter Henk Lammers eveneens te benoemen tot lid van verdienste.Een luid applaus bekrachtigde dit voorstel, zodat we plotseling twee kersverse leden van verdienste (die dit predikaat ten volle verdiend hebben) in ons midden hadden".
Naast Vitesse vervulde de heer de Jongste eveneens in de KNVB afdeling Arnhem diverse functies en ook daar was hij dank zij inzicht, vriendelijkheid en voorkomend tegenover iedereen een geziene figuur.
In Vitesse kringen verheugde men zich zeer over de hem toegekende Koninklijke onderscheiding die hem op 30 april 1959 werd verleend.
In de laatste jaren van zijn leven moest Arie de Jongste wegens gezondsheidsredenen wel eens verstek laten gaan op bijeenkomsten e.d. en in het jaarverslag van het seizoen 1959-1960 moest helaas zijn nog plotseling verscheiden aangehaald worden. Het verslag wijdde gevoelvolle woorden aan dit afscheid. Als voorzitter van de Reunistenvereniging werd hij opgevolgd door Happy Mogendorff.
Auteur:
Dik Herberts
Bronnen:
Vitesse nieuws
De uitstekende jaarverslagen, uitgebracht door de toenmalige
secretarissen Cees Meeuwsen en John de Bos.
Archief familie Herberts
Archief fam. Looijen (Reunistenvereniging)
Overzicht 1946-1996 Vijftig jaar Reunisten door Hans Menting
Artikelen Max Adriani Engels
